Mentale Gezondheid

Geschiedenis van de stemmingsstoornissen

geschiedenis van de stemmingsstoornissen Posted On
Posted By Alex Perez - Mental Health Writer, B.A.

Wie waren de geneesheren die de meest voorkomende stemmingsstoornissen in kaart brachten?

Dit is deel twee van een achtdelige reeks waarbij we de geneesheren bespreken die de meest voorkomende psychische aandoeningen in kaart brachten. Een weinig besproken thema dat nochtans zeer interessant is.

Geschiedenis van stemmingsstoornissen: depressie, bipolaire stoornis

Wie beschreef depressie voor het eerst?

Emil Kraepelin
Emil Kraeplin

De Duitse psychiater Emil Kraepelin beschreef in de 19de eeuw voor het eerst de verscheidene vormen van melancholie als “depressieve toestanden”, aangezien de neerslachtige stemming deze aandoening definieert.

Wie beschreef de bipolaire stoornis voor het eerst?

Jean-Pierre Falret
Jean-Pierre Falret

In 1851 publiceerde de Franse psychiater Jean-Pierre Falret een artikel waarin hij “la folie circulaire” beschrijft, wat zich vertaalt naar circulaire waanzin. Het artikel beschrijft mensen die overschakelen van een ernstige depressie naar manische opwinding.

Dit artikel wordt beschouwd als de eerste gedocumenteerde diagnose van een bipolaire stoornis.

Jules Baillarger

Op 31 januari 1854 hield Jules Baillarger een lezing voor de Franse Keizerlijke Academie voor Geneeskunde waarin hij een nieuwe variant van waanzin beschreef, “la folie à double forme”, waarvan het belangrijkste kenmerk het optreden van zowel manische als depressieve episodes zijn.

Tijdens een lezing voor de Franse Keizerlijke Academie voor de Geneeskunde in februari van hetzelfde jaar wees zijn collega Jean-Pierre Falret erop dat hij reeds in 1851 een beschrijving van dezelfde aandoening had gepubliceerd, die hij “folie circulaire” had genoemd. Meteen werd hij door Baillarger beschuldigd van plagiaat.

In 1895 was de Duitse psychiater Emil Kraepelin de eerste die manische depressie, wat we nu kennen als bipolaire stoornis, onderscheidde als een ziekte die los stond van dementie praecox (destijds de term voor schizofrenie).

Emil Kraepelin bleef tijdens de komende jaren zijn classificatie verfijnen en publiceerde verschillende herzieningen van zijn leerboek psychiatrie.

In 1899, in de zesde editie, maakte hij voor het eerst het onderscheid tussen manisch-depressieve psychose en dementie praecox, nu schizofrenie genoemd.

Hij geloofde dat manisch-depressieve stoornissen en melancholie (depressie) exogeen waren en dus behandelbaar waren, terwijl dementie praecox tot de endogene, ongeneeslijke ziekten behoorde.

Emil Kraepelin schreef dementie praecox toe aan organische veranderingen in de hersenen. Hij onderscheidde verder ten minste drie klinische varianten van de ziekte: katatonie, waarbij motorische activiteiten worden verstoord (overdreven actief of geremd); hebefrenie, gekenmerkt door ongepaste emotionele reacties en gedrag; en paranoia, gekenmerkt door grootsheid- en vervolgingswaanzin.


Bronnen

DEPRESSIE (Engelstalig)

https://www.britannica.com/biography/Emil-Kraepelin

BIPOLAIRE STOORNIS (Franstalig)

https://www.academie-medecine.fr/150eme-anniversaire-de-la-folie-circulaire/?lang=en


Geschiedenis van depressie

Geschiedenis van de bipolaire stoornis (voorheen manisch-depressieve psychose)

Related Post

leave a Comment

15 + 9 =